In de zomer van ’83 besluiten Alain en Pascale Pringels een aantal vrienden uit te nodigen om samen een cabaretprogramma ineen te boksen. Twee maanden lang wordt er gebabbeld, vergaderd, geïmproviseerd en geschreven… Maar wanneer het schooljaar opnieuw start, haakt iedereen af. In september gingen Alain en Pascale op zoek naar nieuwe “schizo’s”. Er vormde zich een groep met Piet Roossens, Geert De Mulder, Walter Walgraeve, Jo Philips en Conny Van Vlierbergh. Zij begonnen te repeteren in de garage ten huize van de Pringels’.

De Schizo’s kwamen voor het eerst naar buiten met straatanimatie (nav betoging tegen de kernraketten op 23 oktober 1983). De eerste sketches van “Bang!” werden op straat uitgeprobeerd.

Dankzij Guido Ross van de Lokerse Jazzclub kregen de Schizo’s een repetitielokaal in een groezelig, bruin jazzcafé. Dat werd ook de plaats waar de eerste Schizo première plaats vond. Meermaals werd een repetitie onderbroken omdat een jazzrepetitie startte in hetzelfde lokaal. Vervolgens gingen we op zoek naar een andere ruimte, meestal vonden we die in “Jeugdhuis Okapi”.

Dit nomadische bestaan is een rode draad in de geschiedenis van De Schizo’s. Een greep uit de repetitielokalen: de garage van Richard Pringels, de Lokerse Jazzclub, Jeugdhuis Okapi, de Torenzaal, de “schoendoos”, het Kerkplein, het café “de Teste”, de Stal in De Vlaschaard…